2010-03-10 14:21:06
Уулын амны хэсэг чулуун дороос гарч байгаа бяцхан горхи хоржигнон урсаж, өндөр саглагар моддын чөлөөгөөр үдийн наран таатайяа ээгээд, горхины дэргэд суугаа том биетэй эрийн сэтгэлийг эрхгүй баясган байгаа бололтой гартаа барисан тагштай хүйтэн усаа уухыг ч мартан нүүрнээ мишээл тодруулан сууна. Үстэй малгай, үстэй дээл, үстэй хантааз, үсийг нь гадагш харуулан хийсэн өмд гээд л... бүр энэ эрийн үс нь хүртэл унасан мориных шигээ их дэлтэй болсон бөгөөд малгайнх нь доогуур унжин харагдах ажээ. Хаврын урь орсон цагийн үдийн нарны илчинд салхи жаваргүй уулын ам өөд өгсөж халууцсан эрийн магнайнаас хөлс дуслан пад хар алчуур өврөөсөө гарган арчингаа хуучны монгол дуу гунганан дууллаа. Хавь ойрын бут сөөгийг хэсүүлэн харж, хэдэн гөрөөс хэдийд энд ирсэнийг тольдох мэт сууснаа гэнэт огло харайн бослоо...
"Хүний үнэр" цааш унших »
"Хүний үнэр" цааш унших »




