Монгол шизофрени

Нэг их усан далайд хөвж явна гэж зүүдлээд би сэрээгүй байна

Нээсэн олсон юмгүй хирнээ хаяж гээсэн зүйл ихтэй л явсаар

Нэгдэх нийлэхийн хүслэнтэй ч юм шигээр

Нэг их усан далайд нэг зүг чиглэн явсаар л байх юм аа

Энэлэх сэтгэл минь ус гарган нүд чийглэвч

Их усанд арчигдан замхарч эс мэдэгдэхийн төдий

Эргэцэх бодолд хөлчүү ухаан тэмтчин салгалж

Ихэрхэх бодлыг угааж орхих ажээ

Ахуй сайхан аралд минь тайван жаргал оршоод

Агаар усных нь ариунд ухаан тавиран тэнийдэг ч

Аргуун амттай далайд итгэл өгөн зүтгэх нь

Аргагүй тэнэгийн дээдийг минь гэрчлэвч  сэлсээр

Ашид холын бодолгүйдээ би энд тэнэв үү

Асгарсан сувдан хэлхээ түүх  гэж түмний замаар оров уу

Аль нэгийн төдийг эс мэдэрсэндээ энэлсээр

Алтан нүд нэгийг олж сэтгэл сэрэл мэдрэв үү

Эндээс би буцмаар байх авч

Хамт бас үлдэхийн хүслэн төрж

Эсрэг бие дунд зай үүсгэн холхигнож

Хана дугуйлчихмаар хатуу бодол бас хүлэх

Өөрийн буйдхан чимээгүйд нам гүмхэн байсан намайг

Өлсөх мэдрэмж алтан нүдтэй учруулсан гэнээ

Өрөвдөхийг мэдэхгүйдээ хувь заяа түлхэн түлхсээр

Өнөөдрийн нарыг харж санаа алдахын хүслэн төрүүлжээ

Жингүйдэхийн огт оргүйд хөвөх намайг

Жинхэнэ утгаар чи л олж харсан болоод

Жирийн биш мэдрэмжинд олсноо гээн байж саатав биш үү

Чин үнэн үг минь одоо л гарах нь байна шүү дээ

Хамт зовохыг жаргал гэдэг юмсан уу

Хамаг сэтгэл үерлүүлэхийг хайр гэдэг сэн билүү

Мартаж дээ, олоон жилийн өмнөхийг

Маргах зүрх үлдсэнгүй, тэнхэл ч хүрэхгүй нь........................